Jordan Rudess: “Support the musicians. It is a difficult time”

The “magician” of the keys told us about the new work of Liquid Tension Experiment, the reunion with Mike Portnoy, but also the upcoming album of Dream Theater

By Nikos Katapidis

24/03/2021 @ 12:34

Having thoroughly listened to the new album of Liquid Tension Experiment, the first after 22 years of absence for the supergroup, the half hour we had to talk to Jordan Rudess seemed a bit. A man with boundless talent but also a true love of music, passionate about his art, he told us about almost everything we wanted to ask him, starting with LTE and the record reconnection with Mike Portnoy, the difficult reality brought by the pandemic in the music industry, but also the upcoming Dream Theater album.

I am very glad that we have the opportunity to speak on the occasion of the new release of Liquid Tension Experiment! First of all, I would like to congratulate you on the album, since I’ve heard it extensively for quite some time. I think that it stands worthy in the discography of the band, but also against the expected highest expectations that exist, after a period of about 20 years. Really, how is the reception you have seen so far?

The truth is that with all the journalists we have talked to, everyone has the best to say. This is awesome for us. Of course, not many people have heard it other than our friends, but I think it will be very warmly received. You know, just from the video we made, people have gone crazy, they love it. So yes in general I expect most people to like it when it comes out.

How was it for you to meet again after so many years? Did something change in the way you wrote the music, or was it as if not a day had passed?

More the second. We went to the studio and immediately started jamming and thanking each other for the company. It did not seem at all as if all these years had passed. Quite the opposite basically, it was like we closed our eyes and suddenly we are all together again, writing music.

This is something awesome, a lesson if you want to understand time, that it is as if not a moment has passed, after so many years.

Do you think that the pandemic was finally the ultimate opportunity for reconnection? You said before that it was something you discussed, and it was only a matter of time before it happened.

You know as some say, the clouds that existed (ss. In relationships) had cleared, and the sun was shining again on all of us. There was no question of working together again, neither in terms of work nor time. It was the perfect opportunity, so we talked, we all wanted to do it. When we met again, we said “wow”, it’s crazy that we waited so long. As soon as we finished writing and recording we immediately said that we should do it again, because we had a great time. It’s great for us, and people appreciate our music, which motivates us.

The composition and the recordings were made in the studio of Dream Theater that you have made, the so-called “DT HQ”?

Yes, as you know, Mike (Portnoy) and John (Petrucci) had recently worked together on John’s solo album, which was recorded there again. So since they had already recorded for this purpose, it was possible for all of us to gather in the studio and write the LTE record.

How true is it for you now that you have your own space? Especially compared to the past where you closed various studios, does anything change in the way you write music, since you have no time limits? Does it give you more freedom? I know you write very fast of course, but I wonder if it has affected you in any way.

The honest answer is yes, although you know whether we worked as a Dream Theater or as a Liquid Tension Experiment, we always closed a studio for a certain amount of time, it did not go by day. For example, we started at 12 noon and ended at 8 in the evening. So we always have time to work the way we want, but we definitely have more freedom now. A good example is now that I am recording the keys for the next Dream Theater album, it does not matter if it takes me two or three weeks, because I do not have a deadline. It is very pleasant that we have our own space and we all enjoy it very much.

Going back to the album composition, did you have any ideas in advance about where you want the sound to go? Did you feel that you had to meet the highest expectations of the world, both synthetically and playfully?

Yes I personally wanted to be sure it would be a great album. You know, I had a concern when we entered the studio that maybe the same magic would not exist. For better or worse, you do not know what will happen to you at that moment. So what I did is I spent a little time before we started the sessions and I wrote down some ideas that I really wanted to bring, I wanted to be sure that there would be melodic sensitivity, not just crazy fast play, but a more open sound. Some beautiful melodies and chords.

I felt responsible for this piece and I wanted to be sure that this element would exist. So I prepared in advance for this. Many of these ideas were eventually used. Of course after that there was a lot of inspiration in the studio, so some ideas have remained on my iPhone for the next time.

That’s where the second album comes in, which as far as I know is a given that will come at some point.

Exactly, that is the thought. And that’s what I want, to bring the melodic elements into the equation.

If you allow me, I think you have achieved this. I think there is a nice ratio of melodic moments on the album. Personally, I think this element has always stood out in the Liquid Tension Experiment, apart from the very clear technical mastery that characterizes you. You give me a nice pass for my next question, which has to do with your role in LTE compared to Dream Theater. On the one hand a more improvised character, on the other an undoubtedly more metal aesthetic. Does your approach change in any case?

You know the main difference with LTE and Dream Theater is that in the former there are no vocals, so this leaves more room for playing, everyone has the opportunity for bigger solos, the instruments have to come to the fore and this creates a different musical experience, the which of course is interesting. Of course I love the music based on the vocals, it is fantastic, but I also love the instrumental side.

The composition style is generally different between the two. The other interest with LTE is this whole mix of genres, somewhat surreal, it’s like a soup of the personalities and music of us all. This recipe consists of all these elements. Of course Dream Theater is something different. So even though we are three people from Dream Theater, or at least there were three of us, it has a distinct musical identity.

What was it like working with Mike again after so many years? You had played with him live again, but this was your first record deal. Considering that you also wrote in the Dream Theater studio, did you talk to the others so that there would be no misunderstanding?

We certainly respected others, we told them our plan, there is always thought for everyone.

Of course from what you told us in the music track, it was like picking up the bike again after a few years, as if not a day had passed. 

Indeed, just as you say.

Unfortunately I have not yet had the opportunity to listen to the second CD which includes jamming and is about an hour of extra music. How did you decide to give this extra to the public? You could keep ideas for the next album.

We really wanted to do it, and it is true that the record company also wanted us to give something extra, a second record. After all, we did so much jamming, imagine we only used a small piece to fit on this record. So we selected the best tracks and put them together on a CD which I think is a great bonus.

Would you like to go to Dream Theater for a while, since you are in the process of recording?

Of course!

Can you give us some information about the direction of the disc? ”Distance Over Time” was warmly received, is that something that influenced you for the next step?

You know the other day I was in the studio talking to John Petrucci, since we were working on a really hot track, which has a great solo and is dynamite, and we laughed because I told him that even though we grow up, we do not slow down. We are talking about very intense material.

I think in this album it will be obvious to everyone, as it is to us that we take care of ourselves, in terms of our physical and mental condition, but also the musical ability. I think this seems to be because we can and do learn from every record, whether it be various tricks in production, orchestration and sound engineering. There are positive things that we like and we want to continue.

I believe that this album is a clear development, with a positive sign compared to the previous album. We certainly do not slow down, however, there is no doubt. As you can see I cannot tell you more at this time, but I’m very excited, and I look forward to hearing from people, I think it will drive them crazy.

Really, having already written so much music in a difficult year, do you feel that the pandemic and the lockdown affected you in terms of inspiration? It’s been a whole year without touring, what impact does that have on you mentally?

When the lockdown started I started doing livestreams every day, I put my iPhone on the piano and I played daily on Facebook, I felt like I had a lot to express and I wanted to share my music with people, until one day I realized maybe this is not and such a good idea, to give music for free. Although you know that with streaming and Spotify now everyone thinks that music is free, but this is a source of much trouble for musicians. So as much as I was emotionally pleased with that, I decided to start a Patreon. Do you know it as a platform?

Yes, a subscription service for creators who can share content (music, videos, etc.) with their subscribers. 

Exactly, I started it about eight months ago. It’s awesome, and I invite people to come into my inner circle and listen to the music I make, for a small fee. This is a better way and it makes me feel that I am not hurting musicians and the industry in general.

So generally in terms of inspiration I cannot tell you that I have a problem, because I feel that I still have a lot to say. The fact that I wrote with Liquid Tension Experiment was something very important as well. Of course, I miss touring, although I like both the studio and the Patreon, so creatively I feel full. I just miss my friends on the street more, the connection with the audience and the joy we share when we do a concert. It’s a big part of my life.

Of course, it is also the economic factor that has created terrible problems for artists and musicians in particular, since you have essentially been excluded from your job and a key part of income. 

You are very right. You know the problem is much bigger than it seems, and many do not realize it, because we have lost income both from concerts, but also from copyright, especially musicians who write for TV spots, documentaries and so on. I was talking to a friend of mine who deals with this, and he was telling me that the last checks he received were much smaller. He does not play live, he only does that, he has a large list that he has been building for years. But his income is half that of the past.

Imagine being an artist who tours to make a living, and also makes some money from copyright and record sales. Now that they have both fallen so far, it’s really scary and a matter of survival.

I do not know what will happen. I say this to people on social media but also to Patreon, if you love music, try to support the musicians with whom you feel a connection, because these are very difficult times. Okay, you support me, but think about music as a whole because things are very difficult for everyone. There needs to be an understanding of the needs of musicians, and they need to be supported to stay productive.

Let’s not forget all the people working in the background, the technicians and the staff, who have also been severely affected. You are honored by the move you made as a Dream Theater with the Christmas song you released to support your technicians.

It was very important for us to do that, you know the kids suffer, since there are no tours. They practically do not work, for some this is their sole occupation, so we wanted to support them in this way.

You recently released a livestream of an older show in Budokan where you played all of “Images And Words”. Do you think that you will use this medium in the future, given the uncertainty surrounding the concerts this year? Although you have booked some dates, such as in Brazil later in 2021...

Well this is just a show (laughs). Everyone is looking for what to do, and that’s where I look, you know an artist who was always ahead of his time is Todd Rundgren. He does livestreams in different cities every night, for example one night in New York, the next in Los Angeles. I am very curious about how this will go, and my manager looks at what is happening and what everyone is doing, because we have to find new ways and maneuver.

You know we are all in the same boat, and it is a difficult journey right now. With Dream Theater we could continue to record records or make another LTE record, but again we have to see how this will be sustainable. This must be done at the music industry level, but also for everyone personally. What will we do, since tours are a very big part of our lives and finances?

In closing, I would like you to tell us what you remember from your last appearance in Athens, and if you have a message to share with your Greek fans. 

I have many friends in Greece, I do not remember the name of the place we played last time, but I remember that it was very hot. I took a few walks in Athens, and met a friend of mine who is in the audio industry, making great sounds and software. We always eat perfectly in Greece, and of course you have the best tomatoes in the world (laughs). It’s a great place and the truth is that we have not been able to come many times in recent years, for reasons you know. But we have a great audience there, and I really look forward to coming back.

So do we. Thank you very much for your time!

Thanks too my friend, I was very happy to tell you.

Original text

Jordan Rudess: «Στηρίξτε τους μουσικούς. Είναι δύσκολη εποχή»

Ο «μάγος» των πλήκτρων μας μίλησε για τη νέα δουλειά των Liquid Tension Experiment, την επανασύνδεση με τον Mike Portnoy, αλλά και το επερχόμενο άλμπουμ των Dream Theater

Από τον Νίκο Καταπίδη

24/03/2021 @ 12:34

Έχοντας ακούσει ενδελεχώς το νέο άλμπουμ των Liquid Tension Experiment, το πρώτο μετά από 22 χρόνια δισκογραφικής απουσίας για το supergroup, η μισή ώρα που είχαμε στη διάθεσή μας για να μιλήσουμε με τον Jordan Rudess έμοιαζε λίγη. Ένας άνθρωπος με αστείρευτο ταλέντο αλλά και αληθινή αγάπη για τη μουσική, παθιασμένος με την τέχνη του, μας μίλησε για όλα σχεδόν όσα θέλαμε να τον ρωτήσουμε, ξεκινώντας από τους LTE και τη δισκογραφική επανασύνδεση με τον Mike Portnoy, τη δύσκολη πραγματικότητα που έφερε η πανδημία στη μουσική βιομηχανία, αλλά και το επερχόμενο άλμπουμ των Dream Theater.

Χαίρομαι πολύ που έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με αφορμή τη νέα κυκλοφορία των Liquid Tension Experiment! Αρχικά, θα ήθελα να σου πω τα συγχαρητήριά μου για το άλμπουμ, μιας και το έχω ακούσει εκτενώς εδώ κι αρκετό καιρό. Νομίζω πως στέκεται επάξια στη δισκογραφία της μπάντας, αλλά και απένταντι στις αναμενόμενα υψηλότατες προσδοκίες που υπάρχουν, μετά από ένα χρονικό διάστημα 20 χρόνων περίπου. Αλήθεια, πως είναι η υποδοχή που έχετε δει μέχρι στιγμής;

Η αλήθεια είναι πως με όσους δημοσιογράφους έχουμε μιλήσει, όλοι έχουν να πουν τα καλύτερα. Αυτό είναι φοβερό για μας. Φυσικά δεν το έχει ακούσει πολύς κόσμος ακόμη πέρα από φίλους μας, αλλά νομίζω πως θα τύχει πολύ θερμής υποδοχής. Ξέρεις, μόνο από το βίντεο που έχουμε βγάλει, ο κόσμος έχει ξετρελαθεί, το αγαπούν. Οπότε ναι γενικά περιμένω να αρέσει στους περισσότερους όταν κυκλοφορήσει.

Πώς ήταν για σας το να ξανασυναντηθείτε μετά από τόσα χρόνια; Άλλαξε κάτι στον τρόπο που γράψατε τη μουσική, ή ήταν σαν να μην πέρασε μια μέρα;

Περισσότερο το δεύτερο. Πήγαμε στο στούντιο και αμέσως ξεκινήσαμε να τζαμάρουμε και να ευχαριστιόμαστε την παρέα μεταξύ μας. Δεν φάνηκε καθόλου σαν να είχαν περάσει όλα αυτά τα χρόνια. Ακριβώς το αντίθετο βασικά, ηταν σαν να κλείσαμε τα μάτια και ξαφνικά είμαστε όλοι μαζί πάλι, γράφοντας μουσική.

Είναι κάτι φοβερό αυτό, ένα μάθημα αν θες για την αντίληψη του χρόνου, ότι είναι σαν να μην πέρασε στιγμή, μετά από τόσα χρόνια.

Θεωρείς ότι η πανδημία ήταν τελικά η απόλυτη ευκαιρία για την επανασύνδεση; Είχες πει παλαιότερα ότι ήταν κάτι που συζητούσατε, και ήταν θέμα χρόνου να γίνει.

Ξέρεις όπως λένε μερικοί, τα σύννεφα που υπήρχαν (σσ. στις σχέσεις) είχαν καθαρίσει, και ο ήλιος έλαμπε ξανά πάνω σε όλους μας. Δεν υπήρχε κάποιο θέμα στο να δουλέψουμε ξανά μαζί, ούτε από πλευράς εργασιακής ούτε χρονικής. Ήταν η τέλεια ευκαιρία, οπότε μιλήσαμε, όλοι θέλαμε να το κάνουμε. Όταν ξαναβρεθήκαμε, είπαμε «ουάου», είναι τρελό που περιμέναμε τόσο καιρό. Μόλις τελειώσαμε το γράψιμο και τις ηχογραφήσεις είπαμε αμέσως ότι πρέπει να το ξανακάνουμε, γιατί περάσαμε πολύ καλά. Είναι κάτι σπουδαίο για μας, και ο κόσμος εκτιμά τη μουσική μας, το οποίο μας δίνει κίνητρο.

Η σύνθεση και οι ηχογραφήσεις έγιναν στο στούντιο των Dream Theater που έχετε φτιάξει, το λεγόμενο "DT HQ";

Ναι, όπως θα ξέρεις ο Mike (Portnoy) με τον John (Petrucci) είχαν δουλέψει πρόσφατα μαζί για το σόλο δίσκο του John που είχε ηχογραφηθεί πάλι εκεί. Οπότε αφού είχαν ήδη ηχογραφήσει γι αυτό το σκοπό, ήταν δυνατό για όλους μας να μαζευτούμε στο στούντιο και να γράψουμε τον δίσκο των LTE.

Πώς είναι αλήθεια για σας τώρα που έχετε τον δικό σας χώρο; Ειδικά συγκρίνοντας με το παρελθόν όπου κλείνατε διάφορα στούντιο, αλλάζει κάτι στον τρόπο που γράφετε μουσική, μιας και δεν έχετε χρονικούς περιορισμούς; Σας δίνει μεγαλύτερη ελευθερία; Ξέρω ότι γράφετε με πολύ γρήγορους ρυθμούς βέβαια, αλλά αναρωτιέμαι αν σας έχει επηρεάσει με κάποιο τρόπο.

Η ειλικρινής απάντηση είναι ναι, αν και ξέρεις είτε δουλεύαμε ως Dream Theater ή ως Liquid Tension Experiment, κλείναμε πάντα ενα στούντιο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, δεν πήγαινε με τη μέρα. Ξεκινούσαμε πχ 12 το μεσημέρι και τελειώναμε στις 8 το βράδυ. Οπότε πάντα έχουμε το χρόνο να δουλέψουμε με τον τρόπο που θέλουμε, αλλά σίγουρα τώρα έχουμε μεγαλύτερη ελευθερία. Ένα καλό παράδειγμα είναι τώρα που ηχογραφώ τα πλήκτρα για το επόμενο άλμπουμ των Dream Theater, δεν έχει σημασία αν θα μου πάρει δύο ή τρεις εβδομάδες, γιατί δεν έχω κάποιο deadline. Είναι πολύ ευχάριστο το γεγονός πως έχουμε το δικό μας χώρο και το απολαμβάνουμε όλοι πολύ.

Επιστρέφοντας στη σύνθεση του δίσκου, είχατε κάποιες ιδέες εκ των προτέρων για το που θέλετε να πάει ο ήχος; Νιώσατε πως έπρεπε να ανταποκριθείτε στις υψηλότατες προσδοκίες του κόσμου, συνθετικά αλλά και παικτικά;

Ναι εγώ προσωπικά ήθελα να είμαι σίγουρος πως θα είναι ένα σπουδαίο άλμπουμ. Ξέρεις, είχα μια ανησυχία όταν μπαίναμε στο στούντιο πως ίσως δε θα υπήρχε η ίδια μαγεία. Καλώς η κακώς δεν ξέρεις ότι θα σου βγεί εκείνη τη στιγμή. Οπότε αυτό που έκανα είναι ότι πέρασα λίγο χρόνο πριν να ξεκινήσουμε τα sessions και έγραψα κάποιες ιδέες που ήθελα πολύ να φέρω, ήθελα να είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχει μελωδική ευαισθησία, όχι μόνο τα τρελά γρήγορα παιξίματα, αλλά και έναν πιο ανοικτό ήχο. Μερικές όμορφες μελωδίες και συγχορδίες.

Ένιωθα υπεύθυνος γι αυτό το κομμάτι και ήθελα να είμαι βέβαιος ότι το στοιχείο αυτό θα υπάρχει. Οπότε και προετοιμάστηκα εκ των προτέρων γι αυτό. Πολλές από αυτές τις ιδέες χρησιμοποιήθηκαν τελικά. Βέβαια μετά και στο στούντιο υπήρχε μεγάλη έμπνευση, οπότε κάποιες ιδέες έχουν παραμείνει στο iPhone μου, για την επόμενη φορά.

Εκεί έρχεται να κολλήσει και ο δεύτερος δίσκος που απ' όσο γνωρίζω είναι δεδομένο ότι θα έρθει κάποια στιγμή.

Ακριβώς, αυτή είναι η σκέψη. Και αυτό θέλω, να φέρνω τα μελωδικά στοιχεία στην εξίσωση.

Αν μου επιτρέπεις νομίζω πως το πετύχατε αυτό. Πιστεύω πως υπάρχει μια ωραία αναλογία μελωδικών στιγμών στο δίσκο. Προσωπικά αυτό το στοιχείο θεωρώ πως πάντα ξεχώριζε τους Liquid Tension Experiment, πέρα από τη σαφέστατη τεχνική αριστοτεχνία που σας χαρακτηρίζει. Μου δίνεις ωραία πάσα για την επόμενη μου ερώτηση, που έχει να κάνει με το ρόλο σου στους LTE σε σύγκριση με τους Dream Theater. Από τη μια ένας πιο αυτοσχεδιαστικός χαρακτήρας, από την άλλη μια αναμφίβολα πιο metal αισθητική. Αλλάζει η προσέγγισή σου σε κάθε περίπτωση;

Ξέρεις η βασική διαφορά με τους LTE και τους Dream Theater είναι ότι στους πρώτους δεν υπάρχουν φωνητικά, οπότε αυτό αφήνει περισσότερο χώρο για παιξίματα, όλοι έχουν ευκαιρία για μεγαλύτερα σόλο, πρέπει τα όργανα να έρθουν στο προσκήνιο και αυτό δημιουργεί μια διαφορετική μουσική εμπειρία, το οποίο φυσικά είναι ενδιαφέρον. Εννοείται πως λατρεύω και τη μουσική που έχει βάση τα φωνητικά, είναι φανταστική, αλλά επίσης αγαπώ και την instrumental πλευρά.

Γενικά είναι διαφορετικό το στυλ σύνθεσης μεταξύ των δύο. Το άλλο ενδιαφέρον με τους LTE είναι όλο αυτό το μείγμα ειδών, κάπως σουρεαλιστικό, είναι σαν μια σούπα από τις προσωπικότητες και τη μουσικότητα όλων μας. Αυτή η συνταγή αποτελείται από όλα τα στοιχεία αυτά. Φυσικά οι Dream Theater είναι κάτι διαφορετικό. Οπότε παρόλο που είμαστε τρία άτομα από τους Dream Theater, ή τουλάχιστον ήμασταν τρεις, έχει μια ξεχωριστή ταυτότητα μουσικά.

Πώς ήταν να ξαναδουλεύεις με τον Mike μετά από τόσα χρόνια; Είχες παίξει ξανά μαζί του σε live, αλλά αυτή ήταν η πρώτη σας δισκογραφική συνεργασία. Λαμβάνοντας υπόψη ότι γράψατε και στο στούντιο των Dream Theater, μιλήσατε με τους υπόλοιπους για να μην υπάρξει καμιά παρεξήγηση;

Σίγουρα σεβαστήκαμε και τους άλλους, τους είπαμε το πλάνο μας, πάντα υπάρχει σκέψη για όλους.

Βέβαια από ότι μας είπες στο μουσικό κομμάτι, ήταν σαν να ξαναπιάνεις το ποδήλατο μετά από μερικά χρόνια, σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Πράγματι, ακριβώς όπως το λες.

Δυστυχώς δεν είχα ακόμη την ευκαιρία να ακούσω το δεύτερο CD που περιλαμβάνει τζαμαρίσματα και είναι περίπου μια ώρα επιπλέον μουσικής. Πως αποφασίσατε να δώσετε και αυτό το έξτρα στο κοινό; Θα μπορούσατε να κρατήσετε ιδέες για τον επόμενο δίσκο.

Θέλαμε πολύ να το κάνουμε, και είναι αλήθεια πως και η δισκογραφική το ήθελε, να δώσουμε κάτι επιπλέον, ένα δεύτερο δίσκο. Εξάλλου κάναμε τόσα πολλά τζαμαρίσματα, φαντάσου ότι χρησιμοποιήσαμε μόνο ένα μικρό κομμάτι για να χωρέσει σε αυτό το δίσκο. Οπότε επιλέξαμε τα καλύτερα κομμάτια και τα συγκεντρώσαμε σε ένα CD που νομίζω είναι ένα αξιόλογο bonus.

Θα ήθελες να περάσουμε για λίγο στους Dream Theater, μιας και είσαι στη διαδικασία ηχογράφησης;

Φυσικά!

Μπορείς να μας δώσεις κάποια στοιχεία για την κατεύθυνση του δίσκου; Το "Distance Over Time" έτυχε θερμής υποδοχής, είναι αυτό κάτι που σας επηρέασε για το επόμενο βήμα;

Ξέρεις τις προάλλες που ήμουν στο στούντιο μιλούσα με τον John Petrucci, μιας και δουλεύαμε σε ένα πραγματικά καυτό κομμάτι, που έχει φοβερά σολο και είναι δυναμίτης, και γελούσαμε γιατί του έλεγα ότι παρότι μεγαλώνουμε, δεν μειώνουμε τις ταχύτητες. Μιλάμε για πολύ έντονο υλικό.

Νομίζω σε αυτό το δίσκο θα είναι προφανές σε όλους, όπως είναι και σε εμάς οτι προσέχουμε τους εαυτούς μας, όσον αφορά στη φυσική και ψυχική μας κατάσταση, αλλά και τη μουσική ικανότητα. Πιστεύω ότι αυτό φαίνεται γιατί μπορούμε και μαθαίνουμε από κάθε δίσκο, είτε πρόκειται για διάφορα κόλπα στην παραγωγή, τις ενορχηστρώσεις και τη μηχανική ήχου. Υπάρχουν θετικά πράγματα που μας αρέσουν και θέλουμε να τα συνεχίσουμε.

Πιστεύω πως αυτός ο δίσκος είναι μια ξεκάθαρη εξέλιξη, με θετικό πρόσημο σε σχέση με το προηγούμενο άλμπουμ. Σίγουρα δεν κατεβάζουμε ταχύτητες πάντως, δεν υπάρχει αμφιβολία. Όπως καταλαβαίνεις δεν μπορώ να σου πω περισσότερα αυτήν τη στιγμή, αλλά είμαι πάρα πολύ ενθουσιασμένος, και ανυπομονώ να το ακούσει ο κόσμος, πιστεύω πως θα ξετρελαθεί.

Αλήθεια, έχοντας ήδη γράψει τόση μουσική σε μια δύσκολη χρονιά, νιώθεις πως σε επηρέασε η πανδημία και το lockdown σε επίπεδο έμπνευσης; Πέρασε πλέον μια ολόκληρη χρονιά χωρίς περιοδείες, τι αντίκτυπο έχει αυτό ψυχικά για σένα;

Όταν ξεκίνησε το lockdown ξεκίνησα να κάνω livestreams κάθε μέρα, έβαζα το iPhone μου στο πιάνο κι έπαιζα καθημερινά στο Facebook, ένιωθα πως είχα πολλά πράγματα να εκφράσω και ήθελα να μοιραστώ τη μουσική μου με τον κόσμο, ώσπου μια μέρα συνειδητοποίησα πως ίσως αυτό δεν είναι και τόσο καλή ιδέα, να δίνω μουσική δωρεάν. Αν και ξέρεις πως με το streaming και το Spotify πλέον όλοι θεωρούν πως η μουσική είναι δωρεάν, αλλά αυτό είναι πηγή πολλών δεινών για τους μουσικούς. Οπότε όσο και αν συναισθηματικά με ευχαριστούσε αυτό, αποφάσισα να ξεκινήσω ένα Patreon. Το γνωρίζεις σαν πλατφόρμα;

Ναι, μια συνδρομητική υπηρεσία για δημιουργούς που μπορούν να μοιράζονται περιεχόμενο (μουσική, βίντεο κλπ) με τους συνδρομητές τους.

Ακριβώς, το ξεκίνησα πριν περίπου οκτώ μήνες. Είναι φοβερό, και καλώ κόσμο να μπει στον εσωτερικό μου κύκλο και να ακούσουν τη μουσική που δημιουργώ, δίνοντας ένα μικρό αντίτιμο. Είναι ένας καλύτερος τρόπος αυτό και με κάνει κι εμένα να νιώθω πως δεν κάνω κακό στους μουσικούς και τη βιομηχανία γενικότερα.

Οπότε γενικά σε επίπεδο έμπνευσης δεν μπορώ να σου πω πως έχω πρόβλημα, γιατί νιώθω πως έχω πολλά να πω ακόμη. Το ότι έγραψα με τους Liquid Tension Experiment ήταν κάτι πολύ σπουδαίο επίσης. Φυσικά, μου λείπουν οι περιοδείες, αν και μου αρέσει και το στούντιο και το patreon, οπότε δημιουργικά νιώθω πλήρης. Απλά περισσότερο μου λείπουν οι φίλοι μου στον δρόμο, η σύνδεση με το κοινό και η χαρά που μοιραζόμαστε όταν κάνουμε μια συναυλία. Είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου.

Βέβαια είναι και ο οικονομικός παράγοντας που έχει δημιουργήσει τρομερά προβλήματα στους καλλιτέχνες και τους μουσικούς ειδικότερα, εφόσον ουσιαστικά έχετε αποκλειστεί από τη δουλειά σας και ένα βασικό κομμάτι εισοδήματος.

Έχεις τεράστιο δίκιο. Ξέρεις είναι πολύ μεγαλύτερο το πρόβλημα απ’ ότι φαίνεται, και πολλοί δεν το αντιλαμβάνονται, γιατί έχουμε χάσει εισόδημα τόσο από τις συναυλίες, αλλά και απο τα πνευματικά δικαιώματα, ειδικά μουσικοί που γράφουν για τηλεοπτικά spots, ντοκιμαντέρ και λοιπά. Μιλούσα με έναν φίλο μου που ασχολείται με αυτό, και μου έλεγε πως οι τελευταίες επιταγές που πήρε ήταν πολύ μικρότερες. Ο ίδιος δεν παίζει ζωντανά, κάνει μόνο αυτό, έχει ένα μεγάλο κατάλογο που χτίζει εδώ και χρόνια. Αλλά το εισόδημά του είναι μισό σε σχέση με παλαιότερα.

Φαντάσου να είσαι ένας καλλιτέχνης που κάνει περιοδείες για να ζήσει, και βγάζει και κάποια χρήματα από τα πνευματικά δικαιώματα και τις πωλήσεις δίσκων. Τώρα που και τα δυο έχουν πέσει τόσο, είναι πραγματικά τρομακτικό και θέμα επιβίωσης.

Δεν ξέρω τι θα συμβεί. Το λέω και σε κόσμο στα social media αλλά και στο Patreon, αν αγαπάτε τη μουσική, προσπαθήστε να στηρίξετε τους μουσικούς με τους οποίους νιώθετε μια σύνδεση, γιατί είναι πολύ δύσκολοι καιροί. Εντάξει, εμένα με στηρίζετε, αλλά σκεφτείτε τη μουσική συνολικά γιατί τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα για όλους. Πρέπει να υπάρξει κατανόηση για τις ανάγκες των μουσικών, και πρέπει να στηριχθούν για να παραμείνουν παραγωγικοί.

Ας μην ξεχνάμε και όλο τον κόσμο που δουλεύει στο παρασκήνιο, τους τεχνικούς και το προσωπικό, που επίσης έχουν πληγεί τρομερά. Σας τιμά η κίνηση που κάνατε σαν Dream Theater με το χριστουγεννιάτικο τραγούδι που κυκλοφορήσατε για να στηρίξετε τους τεχνικούς σας.

Ήταν πολύ σημαντικό για μας να το κάνουμε αυτό, ξέρεις τα παιδιά υποφέρουν, εφόσον δεν γίνονται περιοδείες. Πρακτικά δεν δουλεύουν, για μερικούς αυτό είναι η αποκλειστική τους απασχόληση, οπότε θέλαμε να τους στηρίξουμε με αυτόν τον τρόπο.

Κυκλοφορήσατε πρόσφατα σε livestream μια παλαιότερη εμφάνισή σας στο Budokan όπου παίξατε όλο το "Images And Words". Θεωρείς πως αυτό το μέσο θα το χρησιμοποιήσετε και μελλοντικά, δεδομένης και της αβεβαιότητας γύρω από τη διεξαγωγή συναυλιών φέτος; Αν και έχετε κλείσει κάποιες ημερομηνίες, όπως στη Βραζιλία αργότερα μες στο 2021...

Καλά αυτό είναι μια εμφάνιση μόνο (γέλια). Όλοι ψάχνονται στο τι να κάνουν, είναι και που κοιτάω κι εγώ, ξέρεις ένας καλλιτέχνης που ήταν πάντα μπροστά από τον καιρό του είναι ο Todd Rundgren. Αυτός κάνει livestreams σε διαφορετικές πόλεις κάθε βράδυ, για παράδειγμα τη μια βραδιά στη Νέα Υόρκη, την επόμενη στο Los Angeles. Είμαι πολύ περίεργος για το πως θα πάει αυτό, κι ο manager μου κοιτάει πολύ τι συμβαίνει και τι κάνει ο καθένας, γιατί πρέπει να βρούμε νέους τρόπους και να ελιχθούμε.

Ξέρεις όλοι είμαστε στην ίδια βάρκα, και είναι ένα δύσκολο ταξίδι αυτήν τη στιγμή. Με τους Dream Theater θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να ηχογραφούμε δίσκους ή να κάνουμε άλλο ένα LTE δίσκο, αλλά και πάλι πρέπει να δούμε πως θα είναι βιώσιμο κάτι τέτοιο. Πρέπει να γίνει σε επίπεδο μουσική βιομηχανίας αυτό, αλλά και προσωπικά για τον καθένα. Τι θα κάνουμε, εφόσον και οι περιοδείες είναι πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής και των οικονομικών μας.

Κλείνοντας, θα ήθελα να μας πείς τι θυμάσαι από την τελευταία σας εμφάνιση στην Αθήνα, και αν έχεις να μοιραστείς κάποιο μήνυμα με τους Έλληνες οπαδούς σου.

Έχω πολλούς φίλους στην Ελλάδα, δε θυμάμαι το όνομα του χώρου που παίξαμε την τελευταία φορά, αλλά θυμάμαι ότι έκανε πολλή ζέστη. Έκανα μερικές βόλτες στην Αθήνα, και συναντήθηκα και με ένα φίλο μου που είναι στη βιομηχανία του ήχου, φτιάχνει φοβερούς ήχους και software. Πάντα τρώμε τέλεια στην Ελλάδα, και φυσικά έχετε και τις καλύτερες ντομάτες στον κόσμο (γέλια). Είναι φοβερό μέρος και η αλήθεια είναι πως δεν μπορέσαμε να έρθουμε πολλές φορές τα τελευταία χρόνια, για λόγους που γνωρίζεις κι εσύ. Αλλά έχουμε φοβερό κοινό εκεί, και πραγματικά ανυπομονώ να επιστρέψουμε.

Κι εμείς το ίδιο. Σ’ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου!

Ευχαριστώ κι εγώ φίλε μου, χάρηκα πολύ που τα είπαμε.