Desmond Child interview (excerpt)

Pantelis Kurelis: You have done a song with a metal band, Dream Theater. Do you remember it?

Desmond Child: Yeah...

PK: The song was called “You Not Me”.

DC: I think it was called “You’re Not Me.”

PK: No, the title is “You Not Me”. Do you remember anything about that collaboration?

DC: Yeah, I wrote a song with a guy from Dream Theater and he left the studio with the song.

PK: That was it?

DC: That was it. We wrote the song and he left taking it with him. The next thing I know, all the members of Dream Theater appear as co-writers on the song. Because that was their professional practice, that everybody has to be part of everything. And then they tried to belittle me as if I was just a member of the band. And I said, “No way.” I don’t know what percentage I ended up getting, but it should have been 50%-50%. If he wanted to give his 50% and share it with the others, he should have. Since then, I’ve always made it clear. If I write with one person, the sharing is 50%-50%. If there are three of us, a third each. If there are four of us, 25%, if there are five of us, 20%. We’re talking about people who are not just in the room, but contributing to the song. Some people may contribute more than others to certain songs, but when you have a good relationship, you find them.

In the case of Dream Theater there was a controversy and they said that in a way I was trying to take advantage. That’s not true. They had a business practice that they didn’t tell me about beforehand. They now claim that from that bad experience they will never write with someone outside. I wonder if they will never work with a mechanic or a lighting guy or a truck driver for their equipment? Because they don’t drive their own tour bus. Or do they sew their own clothes? So why is the songwriting so different? All of this happened because there is money involved. Critics over time after the Beatles were saying: “To be a proper band, you have to write your own music. You have to tell your own stories. You can’t rely on someone else’s creativity.” That’s nonsense. Does it mean you’re not going to use an orchestra to play with your band because the orchestra isn’t in the band? I mean, it’s an absurd thing.

PK: Or do you have to know how to play all the instruments?

DC: Exactly.

Παντελή Κουρέλη: Έχεις κάνει ένα τραγούδι με ένα metal συγκρότημα, τους Dream Theater. Το θυμάσαι;

Desmond Child: Ναι…

ΠΚ: Το τραγούδι λεγόταν "You Not Me".

DC: Νομίζω ότι λεγόταν "You’re Not Me"

ΠΚ: Όχι, ο τίτλος είναι "You Not Me". Θυμάσαι κάτι από αυτή τη συνεργασία;

DC: Ναι, έγραψα ένα τραγούδι με ένα άτομο από τους Dream Theater και έφυγε από το studio με το τραγούδι.

ΠΚ: Αυτό ήταν;

DC: Αυτό ήταν. Γράψαμε το τραγούδι και έφυγε παίρνοντάς το μαζί του. Το επόμενο πράγμα που ξέρω είναι ότι όλα τα μέλη των Dream Theater εμφανίζονται ως συν-συγγραφείς στο τραγούδι. Επειδή αυτή ήταν η επαγγελματική τους πρακτική, ότι όλοι πρέπει να είναι μέρος των πάντων. Και μετά προσπάθησαν να με μειώσουν σαν να ήμουν ένα απλό μέλος της μπάντας. Και είπα «αποκλείεται». Δεν ξέρω με τι ποσοστό κατέληξα στο τραγούδι, αλλά θα έπρεπε να ήταν 50%-50%. Αν ήθελε να δώσει το 50% του και να το μοιραστεί με τους άλλους, ας το έκανε. Από τότε, το ξεκαθαρίζω πάντα. Αν γράφω μαζί με ένα άτομο, η μοιρασιά είναι 50%-50%. Αν είμαστε τρεις, ένα τρίτο ο καθένας. Αν είμαστε τέσσερα άτομα, από 25%, αν είμαστε πέντε, από 20%. Μιλάμε για ανθρώπους που όχι απλώς είναι μέσα στην αίθουσα, αλλά συνεισφέρουν στο τραγούδι. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να συνεισφέρουν περισσότερο από άλλους σε ορισμένα τραγούδια, αλλά όταν έχεις μια καλή σχέση, τα βρίσκετε.

Στην περίπτωση των Dream Theater υπήρξε μια διαμάχη και είπαν ότι κατά κάποιον τρόπο προσπαθούσα να επωφεληθώ. Αυτό δεν ισχύει. Είχαν μια επαγγελματική πρακτική για την οποία δεν μου είπαν εκ των προτέρων. Ισχυρίζονται τώρα ότι από εκείνη την κακή τους εμπειρία δεν θα γράψουν ποτέ με κάποιον εξωτερικό. Άραγε, δεν θα συνεργαστούν ποτέ με έναν μηχανικό ή έναν φωτιστή ή έναν οδηγό φορτηγού για τον εξοπλισμό τους; Γιατί δεν οδηγούν οι ίδιοι το tour bus τους. Ή μήπως έραψαν τα ρούχα τους μόνοι τους; Γιατί δηλαδή είναι τόσο διαφορετική η σύνθεση τραγουδιών; Όλα αυτά συνέβησαν επειδή υπάρχουν στη μέση τα χρήματα. Οι κριτικοί με την πάροδο του χρόνου μετά τους Beatles έλεγαν: «Για να είσαι κανονικό συγκρότημα, πρέπει να γράφεις τη δική σου μουσική. Πρέπει να λες τις δικές σου ιστορίες. Δεν μπορείτε να βασίζεστε στη δημιουργικότητα κάποιου άλλου.» Αυτό είναι μια ανοησία. Σημαίνει ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσετε μια ορχήστρα για να παίξετε με το συγκρότημα σας επειδή η ορχήστρα δεν είναι στο συγκρότημα; Θέλω να πω, είναι ένα παράλογο πράγμα.

ΠΚ: Ή μήπως πρέπει να ξέρεις να παίζεις όλα τα όργανα;

DC: Ακριβώς.