Instrumental Experiments

Sakis Fragos

21 October, 2020

I have spoken with former and current members of Dream Theater, countless times. For every studio album since “Falling Into Infinity”, for every live performance, for every live album they’ve recorded and for so many of their countless projects. By a rough calculation, it must be close to 30 interviews in total... More burnt out, you become charcoal that is. However, strange as it may seem, John Petrucci and I have spoken very few times and his solo album, “Terminal Velocity” was a great opportunity to talk outside of Dream Theater. And he was very, very revealing, so much so that I had to give him my word that some things he confirmed to me in confidence will not be leaked and there will be announcements very soon, so hold your breath!!! Preferably by reading the following lines!

Good evening Saki. Nice shirt!!!! One of my favorite Dream Theater.

Good evening John. We only have 15 minutes, I’ve been notified, so we have to “run” a bit to get to talk about everything we have to say!!!

Sure, let’s not waste any time!

Did the congestion due to the coronavirus play a role in your decision to make a new solo album 15 long years after “Suspended Animation”?

Check it out. My schedule over the years was too busy with Dream Theater, as you know, and there was no time to work on a solo record. I knew from the beginning, that this period would be more relaxed for me, without a lot of commitments with Dream Theater. When the lockdown came, things became much simpler, since I didn’t have much else to do. I sat and worked from March to May and managed to finish the record.

“Terminal Velocity”, contains one of the most anticipated tracks we’ve been waiting to hear from you. “Gemini”, which was included in your video tape, “Rock Discipline” in the mid-90s...

Oh, I see. I’m in trouble with a sick fan... (laughs)

You don’t say anything...

Well, this song is indeed from the mid-90s. I needed tracks to play when I was doing various guitar clinics and “Gemini” was one of the ones I was playing and it was actually on the “Rock Discipline” videotape. Looking for songs to put on the record, I thought it would be a good idea for our fans to have that.

I assume you added the middle part with the acoustic guitar now, right?

Of course, I couldn’t leave the track as it was in the beginning and tried to make it more modern and more coherent, since it sounds quite “immature”. It wasn’t a proper, worked out piece. So I took my acoustic guitar and added a gypsy jazz part that I find really nice and fitting.

That’s what I wanted to ask you, too. Don’t you think it might be a little “out of season” to use a 25-year-old piece? Doesn’t it feel a bit like playing the Majesty demos? I mean it’s great for us, the fans, but obviously it feels a bit awkward, because you weren’t at your most mature point compositionally.

It seems to me I’m going to have to call you out for giving the answers for me (laughs). The parallel is very apt, however, I wanted to put this song on the record and the feedback I’m getting is very good.

You did very well, if you ask me. There are two other songs you used from your time touring with G3...

Yeah, “Glassy-Eyed Zombies” and “Happy Song”.

Didn’t “Happy Song” have another name back then?

Yeah, you’re right. It was called “Cloud 10” if I’m not mistaken.

There was a third song that you played though and it wasn’t included.

It was “Zero Tolerance”, yeah, right again.

Why didn’t you include that?

When I did a review of the tracks I had available from before and came to “Zero Tolerance”, I wasn’t entirely satisfied with what I was hearing. I didn’t want to put a lot of old songs on the album, so I had to necessarily cut what didn’t leave me completely satisfied. Also, when I was playing it live, there were times when I felt it wasn’t as strong as I wanted it to be, so the choice not to put it on “Terminal Velocity” came quite naturally, I would say. And can I tell you a story to make you laugh? At one point, where I was going through various themes I had saved on my phone and computer, I found the entire “The Way Things Fall”. Written with bass and drums and I didn’t even remember it!!!

It saved you time, too.

Yeah, because at one point I lost a whole day arranging a track I had in my riff bank, which I had forgotten that I had used in an older Dream Theater song, I just hadn’t remembered to erase it from there. And I was sitting there thinking, why do I think I hear keyboards!!! (laughs)

Just so we don’t waste time, you know we’re all dying to ask you about Mike Portnoy’s involvement on the record (ed. laughs). I’d say the pandemic worked for you, because it would have been much easier to not be aware of him when you were recording and easier to keep it a secret!!!

That’s exactly what we both thought, it’s true.

You and your families have been friends for many, many years, but it’s been 10 years since he left Dream Theater and you both knew that his possible involvement would light a fire under the fans about his possible return to Dream Theater and start a series of scenarios. How difficult was the decision to ask him to play on your album, considering all that?

Mike Portnoy and I have been friends since childhood and our families are close. Just because he left Dream Theater, doesn’t mean he stopped being my friend. So when I was thinking about who could play drums on the record, I always had his open suggestion rolling around in my head that “if you happen to want a drummer for one of your records, feel free to let me know.” Even my wife and kids urged me to get Mike to play on the record, but I was hesitant, for all the things you said and even more minor ones. In the midst of the pandemic, though, your mindset completely changes and one morning I got up and said, “Life is too short not to do what we really want to do” and I called him, he came to play on the record right away and we had a great, great time. We were both thinking a lot, the fact that people would focus on the fact that we were playing together again and not on the record and the songs.

That’s nice. Mike, he’s a guy that if he likes something, he doesn’t stick to one collaboration.

Yeah.

So can I tell you what I think and what conclusion I’ve come to, having spoken to all parties involved at least 20-30 times?

(here starts a point, which John Petrucci, begged me not to make public, otherwise he couldn’t confirm it to me and would pass it without comment anyway. Once again I fell EXACTLY in love with what I told him, about the band, as I did 21 years ago, when without knowing that “Scenes From A Memory” was the entire “Metropolis part 2”, I had told Mike Portnoy, who gave me his phone number and e-mail, because he felt he was talking to a very conscious fan of the group. The only certainty is that this is earth-shattering news, for which there will be official announcements very soon).

Fine then... Your wish will be granted and I won’t reveal what you told/confirmed. Let’s go to the Andy Sneap chapter. He mixed and mastered the album.

I’m a big fan of his. My wife and I went to a Judas Priest concert and I sent him some pictures of the live show afterwards, we got to talking and he’s a guy who’s work I really like. I think he did an amazing job on “Terminal Velocity”.

I wanted to take it elsewhere, though. The recording, again, was done by Jimmy T, who did a similar job on Dream Theater’s “Distance Over Time”. Is it possible, after the similar collaboration on your solo album, that we could see Andy Sneap mixing and mastering the upcoming Dream Theater album?

Since he’s so good at his job, it could certainly be an option, I wouldn’t rule it out. Although the needs of Dream Theater, are very different, since they have vocals, keyboards and so many different things and needs.

While we’re on the subject of Dream Theater, let’s get into their upcoming live album, which comes out in a few weeks. You may not have put out a live album since 2014’s “Breaking The Fourth Wall”, but you have nine live albums in total, and this will be the second time you’ve released “Scenes From A Memory” in its entirety. Why are you doing this? Did you plan to release it or was it just done because of the pandemic to have something in between your studio work?

We had planned this live album. There was so much demand, almost a panic I would say, with the 20 year anniversary of “Scenes From A Memory”, that we decided to film a concert. Luckily we got there in time and filmed it in February, because a few days later, everything closed down, the concerts stopped and we couldn’t do it again.

Yes, but apart from the songs of “Distance Over Time” there isn’t anything shockingly new to offer to the fans. Don’t you think it would be much more interesting if you put out a live record, playing the whole of “The Astonishing”, for example?

I thought about it myself, but on a holiday, unfortunately. What you said is not a bad idea, it’s true. But we don’t have any visuals of such good quality. But there are so many concerts that have been written very well in audio.

Good. Since there’s no Portnoy in the band to release the official bootlegs, I have a solution for you.

Let’s hear it!

Very easy. You put out a digital release, like you did at Christmas 2013, where you made available for download an album of the songs you played on the “A Dramatic Turn Of Events” tour that weren’t included on “Live At Luna Park”. If you want, you don’t do it for free, but have to pay someone. It’s a shame to have that material go unused.

Oh my god... You should be a band advisor. I’m serious. It’s not a bad idea at all. Are you sure you want to ask me questions and not work for us? (crazy laughs)

I won’t bother you any more about Theater’s live album, since I’m going to try to talk to you or another member in the next few weeks. But, as far as I know, you are already in the process of writing the band’s next studio album. How much have the pandemic, your solo album and the absence of gigs this year affected the creative process?

They haven’t affected it at all. Anyway, the process of writing songs with Dream Theater is completely different, since we all get together and write music. In fact, we are writing our new album and we expect it to be fleshed out in a little while. But let’s be patient with it (laughs).

We’ll have time to talk about it, since it’s at a very early stage obviously, right now. Let’s go a little bit before our time runs out and see the covers of your two solo albums. They have a lot in common, like for example what looks like broken glass. Was it your idea to connect them in some way?

I didn’t have any particular idea. When I hired the person who made the cover for me, I just told him that I didn’t want it to have anything to do with the Dream Theater covers and I wanted it to have colors. He, apparently, had seen the cover of “Suspended Animation” and made the one you see, which fits very much to what I had in mind and on the other hand, it complements each other with the cover of the previous album. One is white, the other one has a lot of colors, it’s kind of like yin and yang.

In closing, let’s also talk about the very recent announcement of your signature beard and moustache grooming line, signed by Captain Fawcett...

It was a very big surprise to me when it was suggested. One of the key people in the company is a Dream Theater fan and he immediately recommended them to me. They contacted me and the rest was easy. Since I can see you and you have a beard, I have to tell you that they are very nice products and they smell amazing. You’re going to have fun!!!

I, where I wanted to end up, is for you to tell me if we’ll see your signature body building products next..

(laughs) You think? That would be awesome too though, wouldn’t it?

I think if we talk for a few more seconds, I’m going to get yelled at by rocks. We’re too late... Thanks so much for everything and I’ll see you soon.

I hope so too, Saki. Thank you very much for the support and ...like we said, right?

Sakis Fragos

Original text

Instrumental Experiments

Σάκης Φράγκος

21 Οκτωβρίου, 2020

Έχω μιλήσει με πρώην και νυν μέλη των Dream Theater, αμέτρητες φορές. Για κάθε στούντιο άλμπουμ από το “Falling into infinity”, σε κάθε ζωντανή τους εμφάνιση, για κάθε ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο τους και για πάρα πολλά από τα αμέτρητα project τους. Μ’ έναν πρόχειρο υπολογισμό, πρέπει συνολικά να είναι κοντά στις 30 συνεντεύξεις… Πιο καμένος, γίνεσαι κάρβουνο δηλαδή. Παρόλα αυτά, όσο κι αν φαίνεται περίεργο, με τον John Petrucci, έχουμε μιλήσει πάρα πολύ λίγες φορές και το σόλο άλμπουμ τους, “Terminal velocity” ήταν μία τρομερή ευκαιρία να τα πούμε έξω από το άρμα των Dream Theater. Και ήταν πάρα πολύ αποκαλυπτικός, τόσο που αναγκάστηκα να του δώσω τον λόγο μου, ότι δεν θα διαρρεύσουν κάποια πράγματα που εμπιστευτικά μου επιβεβαίωσε και θα υπάρξουν ανακοινώσεις λίαν συντόμως, οπότε κρατήστε την ανάσα σας!!! Κατά προτίμηση, διαβάζοντας τις παρακάτω γραμμές!

Καλησπέρα Σάκη. Ωραία μπλούζα!!! Από τις αγαπημένες μου Dream Theater.

Καλησπέρα John. Έχουμε μόλις 15 λεπτά, με ειδοποίησαν, οπότε πρέπει να «τρέξουμε» λίγο για να προλάβουμε να μιλήσουμε για όλα όσα έχουμε να πούμε!!!
Βεβαίως, ας μη χάνουμε χρόνο!

Έπαιξε ρόλο η κλεισούρα λόγω του κορονοϊού, στην απόφασή σου για κάνεις νέο σόλο δίσκο 15 ολόκληρα χρόνια μετά το “Suspended animation”;
Κοίτα να δεις. Το πρόγραμμά μου όλα αυτά τα χρόνια, ήταν πάρα πολύ έντονο με τους Dream Theater, όπως ξέρεις και δεν υπήρχε χρόνος να ασχοληθώ με σόλο δίσκο. Ήξερα από την αρχή, ότι αυτή η περίοδος θα ήταν πιο χαλαρή για εμένα, χωρίς πολλές υποχρεώσεις με τους Dream Theater. Όταν ήρθε το lockdown, τα πράγματα έγιναν πολύ πιο απλά, αφού δεν μου έμεναν και πολλά άλλα πράγματα να κάνω. Έκατσα και δούλεψα από τον Μάρτιο μέχρι τον Μάιο και κατάφερα να τελειώσω τον δίσκο.

Το “Terminal velocity”, περιέχει ένα από τα πιο πολυαναμενόμενα κομμάτια που περιμέναμε να ακούσουμε από εσένα. Το “Gemini”, το οποίο είχε συμπεριληφθεί στη βιντεοκασέτα σου, “Rock discipline” στα μέσα της δεκαετίας του ‘90…
Ωχ, κατάλαβα. Έχω μπλέξει με «άρρωστο» οπαδό… (γέλια)

Δεν λες τίποτα…
Λοιπόν, αυτό το κομμάτι όντως είναι από τα μέσα της δεκαετίας του ‘90. Χρειαζόμουν κομμάτια που να παίζω όταν έκανα διάφορα σεμινάρια κιθάρας και το “Gemini” ήταν ένα από αυτά που έπαιζα και όντως είχε μπει στη βιντεοκασέτα “Rock discipline”. Ψάχνοντας να βρω τραγούδια που θα έμπαιναν στο δίσκο, σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα για τους οπαδούς μας, να υπάρχει και αυτό.

Να υποθέσω ότι το μεσαίο μέρος με την ακουστική κιθάρα το πρόσθεσες τώρα, έτσι;
Φυσικά, δεν θα μπορούσα να αφήσω το κομμάτι όπως ήταν στην αρχή και προσπάθησα να το κάνω πιο μοντέρνο και πιο συνεκτικό, αφού ακούγεται αρκετά «ανώριμο». Δεν ήταν ένα κανονικό, δουλεμένο κομμάτι. Πήρα λοιπόν και την ακουστική μου κιθάρα και πρόσθεσα ένα gypsy jazz σημείο που βρίσκω ότι είναι πραγματικά ωραίο και ταιριαστό.

Αυτό ήθελα να σε ρωτήσω κι εγώ. Δεν βρίσκεις ότι μπορεί να είναι λίγο «εκτός εποχής» να χρησιμοποιείς κομμάτι 25ετίας; Δεν νιώθεις λίγο σαν να παίζεις τα demo των Majesty; Δηλαδή είναι πολύ ωραία για εμάς, τους οπαδούς, αλλά προφανώς φαίνεται λίγο αμήχανο, γιατί δεν ήσουν και στο πιο ώριμο σημείο σου συνθετικά.
Θα πρέπει να σε φωνάξω να δίνεις τις απαντήσεις για εμένα, μου φαίνεται (γέλια). Ο παραλληλισμός είναι πολύ σωστός, παρόλα αυτά, ήθελα να βάλω αυτό το τραγούδι στο δίσκο και το feedback που έχω, είναι πολύ καλό.

Πολύ σωστά έπραξες, αν με ρωτάς. Υπάρχουν και δύο ακόμα τραγούδια που χρησιμοποίησες από την περίοδο που περιόδευες με τους G3…
Ναι, το “Glassy-eyed zombies” και το “Happy song”.

Το “Happy song” δεν είχε άλλο όνομα τότε;
Ναι, έχεις δίκιο. Ονομαζόταν “Cloud 10” αν δεν κάνω λάθος.

Υπήρχε κι ένα τρίτο κομμάτι που έπαιζες όμως και τελικά δεν συμπεριελήφθη.
Ήταν το “Zero tolerance”, ναι, σωστός και πάλι.

Αυτό γιατί δεν το έβαλες;
Όταν έκανα ένα review των κομματιών που είχα στη διάθεσή μου από παλιότερα κι έφτασα στο “Zero tolerance”, δεν ήμουν απόλυτα ικανοποιημένος από αυτό που άκουγα. Δεν ήθελα να βάλω πολλά παλιά κομμάτια μέσα στον δίσκο, οπότε έπρεπε αναγκαστικά να κόψω ότι δεν με άφηνε απόλυτα ικανοποιημένο. Επίσης, όταν το έπαιζα live, υπήρχαν στιγμές που ένιωθα ότι δεν ήταν όσο δυνατό θα ήθελα, οπότε η επιλογή να μην μπει στο “Terminal velocity”, ήρθε απολύτως φυσιολογικά, θα έλεγα. Και να σου πω μία ιστορία να γελάσεις; Κάποια στιγμή, εκεί που έψαχνα διάφορα θέματα που είχα αποθηκευμένα στο κινητό και τον υπολογιστή μου, βρήκα ολόκληρο το “The way things fall”. Γραμμένο με μπάσο και τύμπανα και ούτε που το θυμόμουν!!!

Σου γλίτωσε και χρόνο αυτό.
Ναι, γιατί κάποια στιγμή έχασα μία ολόκληρη μέρα ενορχηστρώνοντας ένα κομμάτι που είχα στην «τράπεζα» με τα riff μου, το οποίο είχα ξεχάσει ότι είχα χρησιμοποιήσει σε κάποιο παλιότερο τραγούδι των Dream Theater, απλά δεν είχα θυμηθεί να το σβήσω από εκεί μέσα. Και καθόμουν και σκεφτόμουν, για ποιον λόγο νομίζω ότι ακούω πλήκτρα!!! (γέλια)

Για να μην χασομεράμε, ξέρεις ότι όλοι πεθαίνουμε να σε ρωτήσουμε για τη συμμετοχή του Mike Portnoy στον δίσκο (σ.σ. γελά). Η πανδημία θα έλεγα ότι σας βόλεψε, διότι θα ήταν πολύ πιο εύκολο να μην τον αντιληφθεί κανείς όταν ηχογραφούσατε και να το κρατήσετε πιο εύκολα μυστικό!!!
Αυτό ακριβώς σκεφτήκαμε και οι δύο, είναι αλήθεια.

Είστε πάρα πολλά χρόνια φίλοι εσείς και οι οικογένειές σας, έχουν περάσει 10 χρόνια όμως απ’ όταν έφυγε από τους Dream Theater και γνωρίζατε και οι δύο ότι πιθανή συμμετοχή του, θα άναβε φωτιές στους οπαδούς σχετικά με πιθανή επιστροφή του στους Dream Theater και θα ξεκινούσε μία σειρά από σενάρια. Πόσο δύσκολη ήταν η απόφαση να του ζητήσεις να παίξει στον δίσκο σου, λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά;
Με τον Mike Portnoy, είμαστε φίλοι από παιδιά και οι οικογένειές μας είναι κολλητές. Το ότι έφυγε από τους Dream Theater, δεν σημαίνει ότι σταμάτησε να είναι φίλος μου. Όταν σκεφτόμουν, λοιπόν, ποιος θα μπορούσε να παίξει ντραμς στο δίσκο, πάντα στριφογύριζε στο κεφάλι μου η ανοιχτή του πρόταση, ότι «αν τυχόν θελήσεις ντράμερ για κάποιον δίσκο σου, μη διστάσεις να μου το πεις». Μέχρι και η γυναίκα μου και τα παιδιά μου, με παρότρυναν να πάρω τον Mike να παίξει στο δίσκο, αλλά ήμουν διστακτικός, για όλα αυτά που είπες και ακόμα περισσότερα ήσσονος σημασίας. Μέσα στην πανδημία, όμως, αλλάζει πλήρως ο τρόπος σκέψης σου κι ένα πρωί σηκώθηκα και είπα: «η ζωή είναι πολύ μικρή για να μην κάνουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε» και τον πήρα τηλέφωνο, ήρθε να παίξει στον δίσκο αμέσως και περάσαμε πάρα πολύ ωραία. Σκεφτόμασταν και οι δύο πολύ, το γεγονός ότι ο κόσμος θα επικεντρωνόταν στο ότι παίζουμε και πάλι μαζί κι όχι στον δίσκο και τα κομμάτια.

Ωραία. Ο Mike, είναι ένας τύπος που αν του αρέσει κάτι, δεν μένει σε μία και μόνο συνεργασία.
Ναι.

Να σου πω λοιπόν τι σκέφτομαι και σε τι συμπέρασμα έχω καταλήξει, έχοντας μιλήσει σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη τουλάχιστον 20-30 φορές; 

(εδώ ξεκινάει ένα σημείο, για το οποίο ο John Petrucci, με παρακάλεσε να μην δημοσιοποιήσω, αλλιώς δεν θα μπορούσε να μου το επιβεβαιώσει και θα το πέρναγε ούτως ή άλλως χωρίς σχολιασμό. Για μία ακόμη φορά έπεσα ΑΚΡΙΒΩΣ μέσα σε ότι του είπα, σχετικά με το συγκρότημα, όπως πριν από 21 χρόνια, που χωρίς να γνωρίζουμε ότι το “Scenes from a memory” ήταν ολόκληρο το “Metropolis part 2”, το είχα πει στον Mike Portnoy, ο οποίος μου έδωσε το τηλέφωνο και το e-mail του, επειδή ένιωσε πως μιλούσε μ’ έναν πολύ συνειδητοποιημένο οπαδό του γκρουπ. Το μόνο βέβαιο είναι πως πρόκειται για συνταρακτικό νέο, για το οποίο θα υπάρξουν πολύ σύντομα επίσημες ανακοινώσεις).

Ωραία λοιπόν… Η επιθυμία σου θα πραγματοποιηθεί και δεν θα φανερώσω αυτά που μου είπες/επιβεβαίωσες. Πάμε στο κεφάλαιο Andy Sneap. Έκανε μίξη και mastering στον δίσκο.
Είμαι μεγάλος οπαδός του. Είχαμε πάει με τη γυναίκα μου σε μία συναυλία των JUDAS PRIEST και του έστειλα μετά μερικές φωτογραφίες από το live, πιάσαμε την κουβέντα και είναι ένας άνθρωπος που μου αρέσουν πάρα πολύ οι δουλειές του. Νομίζω ότι έκανε καταπληκτική δουλειά στο “Terminal velocity”.

Αλλού ήθελα να το πάω εγώ, όμως. Την ηχογράφηση, την έκανε και πάλι ο Jimmy T, που είχε αναλάβει αντίστοιχη δουλειά και στο “Distance over time” των Dream Theater. Μήπως είναι πιθανό, μετά την αντίστοιχη συνεργασία στον σόλο δίσκο σου, να βλέπαμε τον Andy Sneap να κάνει μίξη και mastering στο επερχόμενο άλμπουμ των Dream Theater;
Εφόσον είναι τόσο καλός στη δουλειά του, θα μπορούσε σίγουρα να είναι μία επιλογή, δεν το αποκλείω. Αν και οι ανάγκες των Dream Theater, είναι πολύ διαφορετικές, αφού έχουν φωνητικά, πλήκτρα και τόσα διαφορετικά πράγματα και ανάγκες.

Μιας και πιάσαμε τους Dream Theater, ας πάμε λίγο στο επερχόμενο live άλμπουμ τους, που βγαίνει σε λίγες εβδομάδες. Μπορεί να έχετε να βγάλετε live δίσκο από το “Breaking the fourth wall” του 2014, αλλά συνολικά έχετε εννιά ζωντανά ηχογραφημένους δίσκους και θα είναι η δεύτερη φορά που θα κυκλοφορήσετε το “Scenes from a memory” ολόκληρο. Γιατί το κάνετε αυτό; Είχατε σχεδιάσει να το κυκλοφορήσετε ή απλά έγινε λόγω της πανδημίας για να υπάρχει κάτι ενδιάμεσα στις στούντιο δουλειές σας;
Το είχαμε προγραμματίσει αυτό το live άλμπουμ. Υπήρχε πολύ μεγάλη ζήτηση, σχεδόν πανικός θα έλεγα, με την επέτειο των 20 ετών από το “Scenes from a memory”, που αποφασίσαμε να βιντεοσκοπήσουμε μία συναυλία μας. Ευτυχώς προλάβαμε και τη γυρίσαμε τον Φεβρουάριο, γιατί λίγες μέρες αργότερα, έκλεισαν τα πάντα, σταμάτησαν οι συναυλίες και δεν θα μπορούσαμε να το επαναλαμβάναμε.

Ναι, αλλά πέρα από τα τραγούδια του “Distance over time” δεν έχει κάτι συνταρακτικά καινούργιο να προσφέρει στους οπαδούς. Δεν βρίσκεις ότι θα είχε πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν βγάζατε έναν ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο, που να παίζατε ολόκληρο το “The astonishing”, για παράδειγμα;
Το σκέφτηκα κι εγώ, αλλά κατόπιν εορτής, δυστυχώς. Δεν είναι καθόλου άσχημη ιδέα αυτό που είπες, είναι αλήθεια. Αλλά δεν έχουμε καθόλου οπτικό υλικό, τόσο καλής ποιότητας. Υπάρχουν όμως πάρα πολλές συναυλίες που έχουν γραφτεί πάρα πολύ καλά σε audio.

Ωραία. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει ο Portnoy στο συγκρότημα να κυκλοφορεί τα official bootleg, σου έχω τη λύση.
Για πες τη μου!

Πολύ εύκολο. Βγάζεις μία ψηφιακή κυκλοφορία, όπως είχατε κάνει τα Χριστούγεννα του 2013, όπου είχατε κάνει διαθέσιμο για download ένα άλμπουμ με τα τραγούδια που παίζατε στην περιοδεία του “A dramatic turn of events” και δεν συμπεριλήφθηκαν στο “Live at Luna Park”. Αν θέλετε, δεν το κάνετε δωρεάν, αλλά να πρέπει να πληρώσει κάποιος. Είναι κρίμα να μείνει αναξιοποίητο αυτό το υλικό.
Θεέ μου… Εσύ πρέπει να γίνεις σύμβουλος του συγκροτήματος. Σοβαρολογώ. Δεν είναι καθόλου μα καθόλου κακή η ιδέα σου. Είσαι σίγουρος ότι θέλεις να μου κάνεις ερωτήσεις και όχι να δουλέψεις για εμάς; (τρελά γέλια)

Δεν σε απασχολώ άλλο για τον live δίσκο των Theater, αφού θα προσπαθήσω να μιλήσουμε με σένα ή κάποιο άλλο μέλος, τις επόμενες εβδομάδες. Όμως, απ’ όσο ξέρω, βρίσκεστε ήδη στη διαδικασία που γράφετε το επόμενο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος. Πόσο έχουν επηρεάσει η πανδημία, το σόλο άλμπουμ σου και η απουσία των συναυλιών μέσα στη χρονιά αυτή, τη δημιουργική διαδικασία;
Δεν την επηρέασαν καθόλου. Ούτως ή άλλως η διαδικασία που γράφουμε τραγούδια με τους Dream Theater είναι εντελώς διαφορετική, αφού μαζευόμαστε όλοι μαζί και γράφουμε μουσική. Όντως, γράφουμε το νέο μας άλμπουμ και περιμένουμε να πάρει σάρκα και οστά σε λίγο καιρό. Ας έχουμε όμως υπομονή με αυτό (γέλια).

Θα έχουμε χρόνο να τα πούμε, αφού είναι σε πολύ πρώιμο στάδιο προφανώς, τώρα. Πάμε λίγο πριν τελειώσει ο χρόνος μας, να δούμε λίγο τα εξώφυλλα των δύο σόλο σου δίσκων; Έχουν πολλά κοινά σημεία, όπως για παράδειγμα αυτό που φαίνεται σαν σπασμένο γυαλί. Ήταν δική σου η ιδέα να συνδέονται με κάποιον τρόπο;
Δεν είχα κάποια συγκεκριμένη ιδέα. Όταν προσέλαβα τον άνθρωπο που μου έφτιαξε το εξώφυλλο, του είπα απλά ότι δεν ήθελα να έχει σχέση με τα εξώφυλλα των Dream Theater και ήθελα να έχει χρώματα. Εκείνος, προφανώς είχε δει το εξώφυλλο του “Suspended animation” κι έφτιαξε αυτό που βλέπεις, το οποίο ταιριάζει πάρα πολύ σε αυτό που είχα στο μυαλό μου και από την άλλη, αλληλοσυμπληρώνεται με το εξώφυλλο του προηγούμενου δίσκου. Το ένα είναι λευκό, το άλλο έχει πολλά χρώματα, είναι κάτι σαν το yin και το yang.

Κλείνοντας, να πούμε και για την πολύ πρόσφατη ανακοίνωση της σειράς περιποίησης για μούσια και μουστάκια που φέρει την υπογραφή σου, με τη σφραγίδα της Captain Fawcett…
Ήταν πολύ μεγάλη έκπληξη για μένα όταν μου το πρότειναν. Ένας από τους ανθρώπους-κλειδιά στην εταιρία, είναι οπαδός των Dream Theater και τους πρότεινε αμέσως εμένα. Επικοινώνησαν μαζί μου και τα υπόλοιπα ήταν εύκολα. Επειδή σε βλέπω κι εσένα κι έχεις μούσι, πρέπει να σου πω ότι είναι πάρα πολύ ωραία προϊόντα κι έχουν καταπληκτική μυρωδιά. Θα πάθεις πλάκα!!!

Εγώ, εκεί που ήθελα να καταλήξω, είναι να μου πεις αν στη συνέχεια θα δούμε και προϊόντα για body building με τη δική σου υπογραφή..
(γέλια) Λες; Θα ήταν φοβερό κι αυτό, όμως, έτσι δεν είναι;

Νομίζω ότι αν μιλήσουμε για λίγα δευτερόλεπτα ακόμη, θα με κράξουν μέχρι και οι πέτρες. Αργήσαμε πολύ… Ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα και θα τα ξαναπούμε σύντομα.
Κι εγώ το ελπίζω, Σάκη. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποστήριξη και …όπως είπαμε, έτσι;

Σάκης Φράγκος