John Petrucci: “The future of guitar music is bright”

The guitarist and leader of Dream Theater spoke to us about the new album, the concerts, our country and the future of guitar music

By Christos Karadimitris

02/07/2019 @ 11:39

John Petrucci needs no introduction, as not generally require Dream Theater. In the course of more than 30 years that they have traced to date, they have (defined) an entire genre (Progressive Metal) and have influenced as little as possible the evolution of hard music. On the occasion of their appearance in our country after eight years and the release of their latest studio album, “Distance Over Time”, just two days before our arrival, John Petrucci took some time to discuss some interesting topics around the band and the guitar music.

Hello, John! How are you;

Hello Christo! I am fine, you;

I’m fine too. With the summer heat of Greece, which you will feel in two days. Where do I find you now?

I’m in Denmark now.

It is definitely cooler there...

Yes it is!

In two days you play in Greece and almost eight years have passed since the last time you came. Firstly, how do you feel about coming back here and secondly why do you think it took so long?

Well, as for the first part of the question, we’re really excited! Greece is a beautiful country! We love people, the weather and the food. It is one of our favorite places to go.

I think sometimes it’s a little harder to fit in planning a tour and unfortunately that’s why it took us so long. But we are really excited to be back. It will be awesome!

What are your favorite memories from your previous visits here? Is there a particular show that you particularly remember for some reason?

There is! I think it was the first time we played in Athens and I remember driving down a steep road to play in a stone amphitheater on top of a hill (ss: refers to the Lycabettus Theater). It was a very unique and memorable show.

Let’s go to the upcoming show. There was a misunderstanding and people here expected the show to be part of the celebration for the 20th anniversary of “Scenes From A Memory”, but in the end this is not the case. I’m sure it will be great, but I was wondering if there could be some room for surprises, since in our country we do not have the opportunity to see you so often...

Well, you know... Unfortunately, the show and this tour as a whole were prepared so that the show could be adapted for a festival. So, in all the different countries we’ve played, we play a similar set. Whether it is 90 minutes or 60 minutes, it is more oriented to the festival audience. Therefore, unfortunately, we do not travel with production equipment that would allow us to make some surprises and the like.

But, logically, will come back and bring the show to 20 the anniversary of “Scenes From A Memory” in Europe. I cannot say for sure yet, but it is very likely that Greece is in this part of the tour. I cannot say yet, but I hope so. Then, you will be able to see a really special show.

I hope so too. In general, in the past you used to change the setlist from one appearance to the next. Have you considered doing this again in the future?

You know something... we change it a bit, we change one or two songs... But we think that with the kind of show we want to have and because of the whole production, everything is very “locked” and timed to perfection that is difficult to big changes are made regarding the set.

We had some variations on the last tour, changing one or two songs, but not to the extent of changing the set completely. We have come to the conclusion that the whole show and the production will have issues and that we will not be able to complete the show that we are trying to give if we constantly change the setlist. If we had a simpler show it would be easier, but our show is quite complicated.

Now, a few months after its release, I think most of your fans consider “Distance Over Time” a “return to form” for Dream Theater. Do you agree with this view? Also, what would you say is the strongest point of the album?

I definitely agree with that! We consciously decided to release an album that would be a return to form, as you mentioned, a return to our roots, something that would be more collective, where all the members would gather and participate in its creation. And I think that is his strongest point.

I think the fact that we all went to a secluded place together, spent a lot of time there, bonded and wrote music together made the album really possible. Everyone had a role, everyone contributed and I think that is exactly his strength.

We are really happy that our fans accept “Distance Over Time” so well, it has gone great! It’s our fourteenth album and we’ve been on it for over thirty years, so having such a hit and getting so much enthusiasm from our fans is a really awesome feeling for the band. It’s really great!

I imagine it was important to release an album like “Distance Over Time” after the mixed emotions that “The Astonishing” left to your fans...

Yes, I think it was! In “The Astonishing” was the exact opposite. It was a huge undertaking that took many years to complete, it had many songs, two CDs, two hours and fifteen minutes of music, orchestra, choir, it was very loaded and stylistically it was something new for us, it was very different. It was more theatrical than a normal Dream Theater album.

So after we got it out, we wanted to do something different again. And we felt that the most normal thing to do was to write a record where we would all get together and also keep its duration short. It takes about an hour, so one can hear it on a car ride, or during a workout at the gym.

We wanted to make a kickass album, which has a very good sound and which would be - as mentioned before - more organic and closer to the expected or if you want to the established sound of Dream Theater. I think it is a very nice contrast compared to the previous album.

With such a great musical heritage behind you I wonder what is best to do when writing new music: Looking back and building on that heritage or looking forward and trying something completely new? Or a mix of both? How do you approach the composition of new songs?

It’s a bit of both. The way I see it, for a band like ours, is that we have a very long career and all the studio albums and all the music we’ve written and recorded are pieces of our overall history, it’s kind of like the band’s legacy. So, as you look back, you see what you have done before and where you have gone, but at the same time you look forward to trying to do something that is still interesting and fresh and new and that continues this legacy. So, it’s definitely a combination of the two.

Calling you a guitar hero may be a little off. You are one of the few guitarists who has made young people want to become guitarists in the last 25 years. Have you ever realized how great an achievement this is? What is the biggest compliment you have ever heard from young guitarists?

Thank you for saying that! I find it awesome if my playing has influenced other people and young guitarists, I think that is unbelievable! Personally, I still have the same desire and passion to play, I love playing the guitar.

The biggest compliment is when people say they are attached to what you do, they are moved by your music or maybe something you played and recorded inspired them to pick up the guitar. This is great because we are a great music community and more specifically a guitar community and it is great to play a role and contribute to it. It makes me feel very humble and I never forget that, it’s really awesome.

Some respected musicians have expressed concern that guitar music is dying out and that the younger generations will not be familiar with it in a few years, as it is absent from the mainstream world. Surely you have a broader picture, so what are your thoughts on this subject?

I do not agree! I think guitar music is alive and well! There are so many different genres and even more promising players who write incredible music! It may not be the prevailing trend on the radio all the time, but it does not matter. The guitar music and more specifically the heavy guitar music is live and fine. We tour playing in various festivals at this time all over Europe and in each of these festivals we play, whether they are young bands or well-known bands, the guitar is a huge part of the sound and there are thousands and thousands of people in the audience... ten thousand. Whenever it is definitely not dead and in fact the future is really bright in terms of guitar music.

Are there any additional goals you would like to achieve with Dream Theater?

It’s hard to say, until you really start thinking about it! We had a great time with the way we approached the “Distance Over Time” sessions and I think we will continue to do that, just to be together and write music together, which we really believe in. Music that is strong, dynamic, melodic and progressive and heavy and that has all the elements that make us smile and enjoy playing. So, we will continue to do that.

I cannot say at this time what our next album will be or what our goals will be. It’s too early, “Distance Over Time” was released earlier this year, so it’s still fresh. We’ll see. But we are really excited and really appreciate the positivity of all our fans. It’s really unbelievable.

Due to time constraints we will have to close the interview somewhere here and I would like to tell you that it was a pleasure and a privilege to have the opportunity to chat, as you are one of my musical heroes for 25 years. So thank you for your time, but also for the music all these years and I look forward to the concert.

Wow! Thank you for sharing this with me, it’s awesome to hear that. It was very nice that we talked and I hope to see you in Greece. It will be a fun show, it will be hot and it will be great!

Original text

John Petrucci: «Το μέλλον της κιθαριστικής μουσικής είναι λαμπρό»

Ο κιθαρίστας και ηγέτης των Dream Theater μας μίλησε για το νέο άλμπουμ, τις συναυλίες, τη χώρα μας και το μέλλον της κιθαριστικής μουσικής

Από τον Χρήστο Καραδημήτρη

02/07/2019 @ 11:39

Ο John Petrucci δεν χρειάζεται συστάσεις, όπως δεν χρειάζονται γενικότερα οι Dream Theater. Στη μεγαλύτερη των 30 χρόνων πορεία που έχουν διαγράψει ως σήμερα έχουν (καθ)ορίσει ένα ολόκληρο είδος (Progressive Metal) και έχουν επηρεάσει όσο λίγοι την εξέλιξη της σκληρής μουσικής. Με αφορμή τη μετά από οκτώ χρόνια εμφάνισή τους στη χώρα μας και την κυκλοφορία του τελευταίου στούντιο άλμπουμ τους, "Distance Over Time", μόλις δυο μέρες πριν φθάσει στα μέρη μας ο John Petrucci μας αφιέρωσε λίγο χρόνο να συζητήσουμε για μερικά ενδιαφέροντα θέματα γύρω από την μπάντα και την κιθαριστική μουσική.

Γεια σου, John! Πώς είσαι;

Γεια σου Χρήστο! Είμαι πολύ καλά, εσύ;

Κι εγώ είμαι μια χαρά. Με την καλοκαιρινή ζέστη της Ελλάδας, που θα τη νιώσεις και εσύ σε δύο μέρες. Πού σε βρίσκω τώρα;

Είμαι στη Δανία τώρα.

Σίγουρα είναι πιο δροσερά εκεί...

Ναι, είναι!

Σε δύο μέρες παίζετε στην Ελλάδα και έχουν περάσει σχεδόν οχτώ χρόνια από την τελευταία φορά που ήρθατε. Πρώτον, πώς αισθάνεστε επιστρέφοντας εδώ και δεύτερον γιατί θεωρείς ότι πήρε τόσο καιρό;

Λοιπόν, όσον αφορά το πρώτο μέρος της ερώτησης, είμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι! Η Ελλάδα είναι μια όμορφη χώρα! Αγαπάμε τους ανθρώπους, τον καιρό και το φαγητό. Είναι ένα από τα αγαπημένα μας μέρη να πηγαίνουμε.

Νομίζω ότι μερικές φορές είναι λίγο πιο δύσκολο να χωρέσει στο προγραμματισμό μιας περιοδείας και δυστυχώς γι' αυτό μας πήρε τόσο καιρό. Αλλά είμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι που επιστρέφουμε. Θα είναι φοβερά!

Ποιες είναι οι πιο αγαπημένες σου αναμνήσεις από τις προηγούμενες επισκέψεις σας εδώ; Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο show που θυμάσαι ιδιαίτερα για κάποιο λόγο;

Υπάρχει! Νομίζω ότι ήταν η πρώτη φορά που παίξαμε στην Αθήνα και θυμάμαι να οδηγούμε σε έναν απότομο δρόμο για να παίξουμε σε ένα πέτρινο αμφιθέατρο στην κορυφή ενός λόφου (σ.σ.: αναφέρεται στο Θέατρο Λυκαβηττού). Ήταν ένα ιδιαίτερα μοναδικό και αξιομνημόνευτο show.

Ας πάμε στο επερχόμενο show. Υπήρξε μια παρεξήγηση και οι άνθρωποι εδώ περίμεναν η εμφάνιση να είναι μέρος της γιορτής για την 20ή επέτειο του "Scenes From A Memory", αλλά τελικά δεν ισχύει αυτό. Είμαι σίγουρος ότι θα είναι υπέροχα, αλλά αναρωτιόμουν αν θα μπορούσε να υπάρχει κάποιο περιθώριο για εκπλήξεις, δεδομένου ότι στη χώρα μας δεν έχουμε την ευκαιρία να σας βλέπουμε τόσο συχνά...

Λοιπόν, ξέρεις... Δυστυχώς, η παράσταση και συνολικά αυτή η περιοδεία προετοιμάστηκαν ώστε το show να προσαρμοσμένο για φεστιβάλ. Έτσι, σε όλες τις διαφορετικές χώρες που έχουμε παίξει, παίζουμε ένα παρεμφερές σετ. Είτε είναι 90 λεπτά ή 60 λεπτά, είναι πιο προσανατολισμένο προς το κοινό των φεστιβάλ. Ως εκ τούτου, δυστυχώς, δεν ταξιδεύουμε με τον εξοπλισμό της παραγωγής που θα μας επέτρεπε να κάνουμε μερικές εκπλήξεις και τα σχετικά.

Αλλά, λογικά, θα επιστρέψουμε και θα φέρουμε το show για την 20η επέτειο του "Scenes From A Memory" στην Ευρώπη. Δεν μπορώ να το πω με σιγουριά ακόμα, αλλά είναι πολύ πιθανό η Ελλάδα να είναι σε αυτό το σκέλος της περιοδείας. Δεν μπορώ να πω ακόμα, αλλά το ελπίζω. Τότε, θα μπορέσετε να δείτε ένα πραγματικά ξεχωριστό το show.

Κι εγώ το ελπίζω. Γενικότερα, στο παρελθόν συνηθίζατε να αλλάζετε setlist από τη μια εμφάνιση στην επόμενη. Έχετε σκεφτεί να το ξανακάνετε αυτό στο μέλλον;

Ξέρεις κάτι... το αλλάζουμε λίγο, αλλάζουμε ένα ή δύο τραγούδια... Αλλά θεωρούμε ότι με το είδος του show που μας θέλουμε να έχουμε και λόγω της όλης παραγωγής, όλα είναι πολύ «κλειδωμένα» και χρονομετρημένα στην εντέλεια που είναι δύσκολο να γίνουν μεγάλες αλλαγές όσον αφορά στο σετ.

Είχαμε κάποιες παραλλαγές στην τελευταία περιοδεία, αλλάζοντας ένα ή δύο τραγούδια, αλλά όχι στο βαθμό του να αλλάζουμε εντελώς το σετ. Έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η το όλο show και η παραγωγή θα έχουνε θέματα και πως δεν θα μπορέσουμε να φέρουμε εις πέρας το show που προσπαθούμε να δώσουμε αν συνεχώς αλλάζουμε το setlist. Αν είχαμε ένα πιο απλό show θα ήταν ευκολότερο , αλλά το show μας είναι αρκετά περίπλοκο.

Τώρα, λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του, νομίζω ότι οι περισσότεροι από τους οπαδούς σας θεωρούν το "Distance Over Time" ως μια «επιστροφή στη φόρμα» για τους Dream Theater. Συμφωνείτε με αυτή την άποψη; Επίσης, πιο θα έλεγες ότι είναι το πιο δυνατό σημείο του άλμπουμ;

Οπωσδήποτε συμφωνώ με αυτό! Συνειδητά αποφασίσαμε να βγάλουμε ένα δίσκο που θα ήταν μια επιστροφή στη φόρμα, όπως ανέφερες, μια επιστροφή στις ρίζες μας, κάτι που θα ήταν πιο συλλογικό, όπου όλα τα μέλη θα μαζευόμασταν και θα συμμετείχαμε στη δημιουργία του. Και νομίζω πως αυτό είναι και το πιο δυνατό του σημείο.

Θεωρώ πως το γεγονός ότι πήγαμε σε ένα απομονωμένο μέρος όλοι μαζί, περάσαμε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα εκεί, δεθήκαμε και γράψαμε μουσική μαζί έκανε το άλμπουμ πραγματικά δυνατό. Όλοι είχαν ένα ρόλο, όλοι συνέβαλαν και νομίζω ότι αυτό ακριβώς είναι το ισχυρό του σημείο.

Είμαστε πραγματικά ευτυχείς που οι οπαδοί μας αποδέχονται το "Distance Over Time" τόσο καλά, έχει πάει εξαιρετικά! Είναι το δέκατο τέταρτο άλμπουμ μας και έχουμε μια πορεία παραπάνω από τριάντα χρόνια, οπότε το να έχουμε μια τέτοια επιτυχία και το να εισπράττουμε τόσο ενθουσιασμό από τους οπαδούς μας, είναι μια πραγματικά φοβερή αίσθηση για την μπάντα. Είναι πραγματικά υπέροχο!

Φαντάζομαι πως ήταν σημαντικό να βγάλετε ένα άλμπουμ σαν το "Distance Over Time" μετά τα ανάμικτα συναισθήματα που άφησε στους οπαδούς σας το "The Astonishing"...

Ναι, νομίζω πως ήταν! Το "The Astonishing" ήταν το εντελώς αντίθετο. Ήταν ένα τεράστιο εγχείρημα που χρειάστηκε πολλά χρόνια για να ολοκληρωθεί, είχε πολλά τραγούδια, δύο CD, δύο ώρες και δεκαπέντε λεπτά μουσικής, ορχήστρα, χορωδία, ήταν πολύ φορτωμένο και στυλιστικά ήταν κάτι νέο για εμάς, ήταν πολύ διαφορετικό. Ήταν πιο θεατρικό σε σχέση με ένα φυσιολογικό άλμπουμ των Dream Theater.

Έτσι, αφού το βγάλαμε, θέλαμε και πάλι να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Και αισθανθήκαμε πως το πιο φυσιολογικά πράγμα που έπρεπε να κάνουμε ήταν να γράψουμε έναν δίσκο όπου θα μαζευτούμε όλοι μαζί και επίσης θα κρατήσουμε τη διάρκειά του μικρή. Διαρκεί περίπου μια ώρα, οπότε μπορεί κάποιος να το ακούσει σε μια βόλτα με το αυτοκίνητο, ή κατά τη διάρκεια της προπόνησης στο γυμναστήριο.

Θέλαμε να κάνουμε ένα γαμάτο (σ.σ.: kickass) άλμπουμ, που να έχει πολύ καλό ήχο και το οποίο θα ήταν - όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως - πιο οργανικό και πιο κοντά στον αναμενόμενο ή αν θες στον καθιερωμένο ήχο των Dream Theater. Νομίζω πως είναι πολύ ωραίο κοντράστ σε σχέση με το προηγούμενο άλμπουμ.

Έχοντας μια τόσο μεγάλη μουσική κληρονομιά πίσω σας αναρωτιέμαι τι είναι καλύτερο να κάνετε όταν γράφετε νέα μουσική: Να κοιτάτε πίσω και να χτίζετε πάνω σε αυτή την κληρονομιά ή να κοιτάζετε μπροστά και να δοκιμάζετε κάτι εντελώς νέο; Ή μια μίξη και των δύο; Πώς προσεγγίζεις τη σύνθεση των νέων τραγουδιών;

Είναι λίγο και από τα δύο. Ο τρόπος που το βλέπω, για ένα συγκρότημα σαν το δικό μας, είναι πως έχουμε μια πολύ μακρά καριέρα και όλα τα στούντιο άλμπουμ και όλη η μουσική που έχουμε γράψει και ηχογραφήσει είναι κομμάτια της συνολικής μας ιστορία, είναι κάπως σαν την κληρονομιά της μπάντας. Έτσι, καθώς κοιτάς πίσω, βλέπεις τι έχεις κάνει πριν και που έχεις πάει, αλλά την ίδια στιγμή ανυπομονείς να προσπαθήσεις να κάνεις κάτι που είναι ακόμα ενδιαφέρον και φρέσκο και νέο και που συνεχίζει αυτή την κληρονομιά. Οπότε, είναι σίγουρα ένας συνδυασμός των δύο.

Το να σε αποκαλέσει κάποιος guitar hero ίσως είναι και λίγο. Είσαι ένας από τους λίγους κιθαρίστες που έκανε νεαρά παιδιά να θέλουν να γίνουν κιθαρίστες τα τελευταία 25 χρόνια. Έχεις ποτέ συνειδητοποιήσει πόσο μεγάλο επίτευγμα είναι αυτό; Ποιο είναι το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που έχεις ακούσει από νέους κιθαρίστες;

Σας ευχαριστώ που λες αυτό! Θεωρώ πως είναι φοβερό αν το παίξιμό μου έχει επηρεάσει άλλους ανθρώπους και νεαρούς κιθαρίστες, νομίζω ότι αυτό είναι απίστευτο! Προσωπικά, εξακολουθώ να έχω την ίδια επιθυμία και πάθος να παίζω, λατρεύω να παίζω κιθάρα.

Το μεγαλύτερο κομπλιμέντο είναι όταν οι άνθρωποι λένε πως δένονται με αυτό που κάνεις, συγκινούνται από τη μουσική σου ή ίσως κάτι που έπαιξες και ηχογράφησες τους ενέπνευσε να πιάσουν την κιθάρα. Αυτό είναι υπέροχο γιατί είμαστε μια μεγάλη μουσική κοινότητα και πιο συγκεκριμένα μια κιθαριστική κοινότητα και είναι υπέροχο να παίζεις ένα ρόλο και να συμβάλλεις σε αυτή. Με κάνει να νιώθω πολύ ταπεινός και ποτέ δεν το ξεχνάω αυτό, είναι πραγματικά φοβερό.

Κάποιοι αξιοσέβαστοι μουσικοί έχουν εκφράσει την ανησυχία τους ότι η κιθαριστική μουσική αργοπεθαίνει και πως οι νεότερες γενιές δεν θα είναι εξοικειωμένες με αυτή σε λίγα χρόνια, καθώς απουσιάζει από τον mainstream κόσμο. Σίγουρα έχεις μια ευρύτερη εικόνα, οπότε ποιες είναι οι σκέψεις σου επί αυτού του θέματος;

Δεν συμφωνώ! Θεωρώ πως η κιθαριστική μουσική είναι ζωντανή και καλά! Υπάρχουν τόσα πολλά διαφορετικά είδη και ακόμα περισσότεροι πολλά υποσχόμενοι παίκτες, οι οποίοι γράφουν απίστευτη μουσική! Μπορεί να μην είναι η επικρατούσα τάση που βρίσκεται όλη την ώρα το ραδιόφωνο, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Η κιθαριστική μουσική και πιο συγκεκριμένα η βαριά κιθαριστική μουσική είναι ζωντανή και μια χαρά. Περιοδεύουμε παίζοντας σε διάφορα φεστιβάλ αυτή την εποχή σε όλη την Ευρώπη και σε κάθε ένα από αυτά τα φεστιβάλ που παίζουμε, είτε πρόκειται για νεαρές μπάντες είτε για καταξιωμένες μπάντες, η κιθάρα αποτελεί ένα τεράστιο μέρος του ήχου και υπάρχουν χιλιάδες και χιλιάδες άνθρωποι στο ακροατήριο... δεκάδες χιλιάδες. Όποτε σίγουρα δεν είναι νεκρή και στην πραγματικότητα το μέλλον είναι πραγματικά λαμπρό όσον αφορά την κιθαριστική μουσική.

Υπάρχουν κάποιοι επιπλέον στόχοι που θα ήθελες να επιτύχετε με τους Dream Theater;

Είναι δύσκολο να πεις, μέχρι να αρχίσεις πραγματικά να το σκέφτεσαι! Περάσαμε πολύ καλά με τον τρόπο που προσεγγίσαμε τα sessions του "Distance Over Time" και νομίζω ότι θα το συνεχίσουμε αυτό, απλά να βρισκόμαστε και να γράφουμε μουσική μαζί, την οποία πραγματικά πιστεύουμε. Μουσική που είναι δυνατή, δυναμική, μελωδική και προοδευτική και βαριά και που έχει όλα τα στοιχεία που μας κάνουν να χαμογελάμε και να απολαμβάνουμε να παίζουμε. Οπότε, θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό.

Δεν μπορώ να πω αυτή τη στιγμή πώς θα είναι το επόμενο άλμπουμ μας ή ποιοι θα είναι οι στόχοι μας. Είναι πολύ νωρίς, το "Distance Over Time" κυκλοφόρησε στις αρχές αυτού του έτους, οπότε είναι ακόμα φρέσκο. Θα δούμε. Αλλά είμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι και εκτιμούμε πραγματικά τη θετικότητα όλων των οπαδών μας. Είναι πραγματικά απίστευτο.

Λόγω του χρονικού περιορισμού θα πρέπει να κλείσουμε τη συνέντευξη κάπου εδώ και θα ήθελα να σου πω πως ήταν ευχαρίστηση και προνόμιο το να έχω την ευκαιρία να συνομιλήσουμε, καθώς είσαι ένας από τους μουσικούς μου ήρωες εδώ και 25 χρόνια. Οπότε σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου, αλλά και για τη μουσική όλα αυτά τα χρόνια και αναμένω για τη συναυλία.

Wow! Σε ευχαριστώ που το μοιράζεσαι αυτό μαζί μου, είναι φοβερό να ακούς κάτι τέτοιο. Ήταν πολύ ωραίο που μιλήσαμε και ελπίζω ότι να σε δω στην Ελλάδα. Θα είναι ένα διασκεδαστικό show, θα είναι καυτό και θα είναι υπέροχα!